Spaanse banen groeien hard, maar armoede onder werkenden blijft hoog
De Spaanse arbeidsmarkt laat sterke cijfers zien: het aantal werkenden is hoger dan ooit en de werkloosheid is gedaald naar het laagste niveau sinds de financiële crisis van 2008. Toch vertelt dit positieve beeld niet het hele verhaal. Achter deze groei schuilt een hardnekkig probleem: een aanzienlijk deel van de werkenden leeft nog steeds in (of op de rand van) armoede.
Volgens recente cijfers zijn er inmiddels ruim 22,4 miljoen mensen aan het werk in Spanje. De werkloosheid is gedaald tot ongeveer 9,9%, en het aantal vaste contracten is flink toegenomen sinds de arbeidsmarkthervorming van 2021.
Op papier lijkt de arbeidsmarkt dus sterker dan in jaren. Maar de realiteit voor veel werknemers is een stuk minder rooskleurig.
1 op de 9 werkenden leeft in armoede
Ondanks de recordwerkgelegenheid leeft ongeveer 11,6% van de werkenden in Spanje in armoede. Daarmee behoort Spanje tot de slechtst scorende landen in Europa op dit gebied – alleen Luxemburg en Bulgarije doen het slechter.
Dit percentage ligt ruim boven het Europese gemiddelde van circa 8,2%. Met andere woorden: een baan hebben betekent in Spanje lang niet altijd dat je financieel rond kunt komen.
Onder de oppervlakte: onzeker werk en te weinig inkomen
Het probleem gaat verder dan alleen lage inkomens. Volgens het FOESSA-rapport (2025) heeft maar liefst 47,5% van de werkenden te maken met onzekerheid – dat zijn ongeveer 11,5 miljoen mensen.
Dit omvat onder andere:
- Onvoldoende uren (onderbenutting)
- Onvrijwillig parttime werk
- Onstabiele contracten
- Inkomens die niet voldoende zijn om van te leven
Een belangrijke oorzaak is dat veel mensen wel werk hebben, maar simpelweg te weinig uren maken om financieel stabiel te zijn.
Groot probleem: onvrijwillig parttime werken
Een van de grootste structurele problemen is het hoge aantal mensen dat parttime werkt terwijl ze eigenlijk fulltime willen werken.
Hoewel tijdelijke contracten zijn afgenomen, is dit probleem niet verdwenen. Veel werknemers zitten vast in banen met:
- te weinig uren
- lage inkomens
- beperkte doorgroeimogelijkheden
Hierdoor ontstaat een paradox: meer banen, maar niet per se betere banen.
Wie worden het hardst geraakt?
De ongelijkheid binnen de arbeidsmarkt is groot. Vooral bepaalde groepen lopen extra risico:
Vrouwen
- Vrouwen vormen ruim 76% van de parttime werkenden
- Zorgtaken en huishoudelijke verantwoordelijkheden beperken vaak hun arbeidsmogelijkheden
- Werkloosheid ligt hoger dan bij mannen
Jongeren
- Starten vaak met lagere salarissen dan eerdere generaties
- Hebben langdurig nadeel (zogeheten “scarring effect”)
- Onzekerheid heeft impact op mentale en fysieke gezondheid
Structureel probleem van de Spaanse arbeidsmarkt
Dit fenomeen is niet nieuw. Spanje kampt al jaren met een structureel zwakke arbeidsmarkt:
- Werkloosheid blijft hoger dan EU-gemiddelde
- Arbeidsparticipatie ligt lager dan in andere Europese landen
- Veel banen zitten in laagbetaalde sectoren zoals toerisme en horeca
Zelfs in periodes van economische groei blijft de combinatie van:
👉 lage lonen
👉 instabiele uren
👉 beperkte zekerheid
zorgen voor een relatief hoog niveau van werkende armoede.
Economische groei ≠ financiële zekerheid
De huidige situatie laat duidelijk zien dat economische groei en werkgelegenheid niet automatisch leiden tot financiële stabiliteit voor iedereen.
Hoewel Spanje economisch goed presteert en banen creëert, ervaren veel huishoudens nog steeds:
- stijgende kosten van levensonderhoud
- beperkte loonstijging
- moeite om rond te komen
Dit creëert een groeiende kloof tussen macro-economisch succes en de dagelijkse realiteit van werknemers.
Kort samengevat
- Record aantal banen in Spanje
- Werkloosheid laagste niveau sinds 2008
- Toch leeft 11,6% van de werkenden in armoede
- Bijna helft van de werkenden heeft onzekere arbeidsomstandigheden
- Vooral vrouwen en jongeren worden geraakt
- Structureel probleem: werk ≠ financiële zekerheid
