Huisdier begraven op eigen land in Spanje? Dat mag niet zomaar meer

Voor veel mensen hoort het bij het afscheid nemen van een trouwe hond of kat: een mooi plekje zoeken in de tuin, op eigen land of ergens rustig in de campo. Zeker op het Spaanse platteland was dat jarenlang heel normaal. Een huisdier hoorde bij de familie en kreeg na zijn overlijden vaak een eigen plek dicht bij huis.

Toch mag dat in Spanje tegenwoordig niet meer zomaar.

Volgens de Spaanse dierenwelzijnswet moet het overlijden van een huisdier officieel worden afgehandeld. Dat betekent dat een hond of kat niet zomaar op eigen terrein, in de tuin of in de natuur begraven mag worden. De verwerking moet gebeuren via een erkend bedrijf, bijvoorbeeld door crematie of officiële begraving.

Daarbij hoort ook administratie. Er moet kunnen worden aangetoond wat er met het dier is gebeurd. In veel gevallen gaat het om een document waarop onder andere het chipnummer van het huisdier en de gegevens van de eigenaar staan. Op die manier kan het dier ook officieel worden uitgeschreven.

De reden voor deze regel is volgens de overheid vooral volksgezondheid, diergezondheid en bescherming van het milieu. Een dier zomaar begraven kan risico’s opleveren voor grondwater, andere dieren of verspreiding van ziektes. Daarom wil Spanje dat de verwerking van overleden huisdieren gecontroleerd en geregistreerd gebeurt.

Wie zich niet aan de regels houdt, kan een boete krijgen. De hoogte daarvan hangt af van de situatie, de regio en hoe ernstig de overtreding wordt gezien. In ernstige gevallen kunnen de bedragen flink oplopen.

Vooral oudere Spanjaarden en mensen op het platteland kijken soms vreemd op van deze regel. Wat vroeger heel gewoon was, kan nu officieel niet meer zonder tussenkomst van een erkend bedrijf.

Kort gezegd: overlijdt je hond of kat in Spanje, neem dan contact op met een dierenarts of erkend crematie- of begrafenisbedrijf voor huisdieren. Zo weet je zeker dat alles volgens de Spaanse regels wordt afgehandeld.