Toerist emotioneel na zien van ezeltaxi’s in Mijas
De beroemde ezeltaxi’s van Mijas Pueblo blijven voor discussie zorgen. Waar sommige toeristen de dieren zien als een traditioneel onderdeel van het witte dorp, ervaren anderen het als pijnlijk om naar te kijken.
Een Britse toerist, die al jaren naar de Costa del Sol komt, zegt dat ze tijdens een bezoek aan Mijas zo geraakt werd door wat ze zag, dat ze contact opnam met lokale autoriteiten, dierenwelzijnsorganisaties en de Guardia Civil.
Volgens haar leken meerdere ezels vermoeid, mager en ongemakkelijk. Ze stelde dat sommige dieren lange tijd vastgebonden stonden, moeilijk bij water konden komen of een muilkorf droegen waardoor drinken lastig zou zijn.
Langlopende discussie over dierenwelzijn
De ezeltaxi’s rijden al sinds de jaren zestig door Mijas en zijn uitgegroeid tot een van de bekendste toeristische attracties van het dorp. Tegelijkertijd ligt de traditie al jaren onder vuur van dierenbeschermers.
Voorstanders vinden dat de ezels bij Mijas horen en dat er regels zijn om hun welzijn te beschermen. Tegenstanders stellen dat dieren niet thuishoren als toeristische attractie, zeker niet tijdens warme zomerdagen.
Nieuwe regels bij extreme hitte
In 2025 voerde de gemeente Mijas strengere regels in. Bij een gele hittewaarschuwing van Aemet mogen de ezels tussen 14.00 en 18.00 uur niet werken. Bij een oranje of rode waarschuwing moeten de ritten volledig worden stilgelegd zolang de waarschuwing geldt.
Ook moeten eigenaren uitwerpselen opruimen en mogen de touwen waarmee de dieren worden vastgezet niet korter zijn dan 50 centimeter. Overtredingen kunnen leiden tot boetes tussen 750 en 1.500 euro.
Kritiek blijft bestaan
Ondanks die regels blijven dierenwelzijnsgroepen aandringen op een einde aan de ezeltaxi’s. Zij vinden dat controles, schaduwplekken en werktijdbeperkingen niet genoeg zijn om het probleem op te lossen.
Ook sommige bezoekers geven aan dat ze zich ongemakkelijk voelen bij het gebruik van dieren voor ritjes door het dorp, vooral wanneer het warm is of wanneer de ezels langdurig stilstaan.
Conclusie
De ezeltaxi’s van Mijas blijven een gevoelig onderwerp. Voor de een zijn ze traditie en toeristische trekpleister, voor de ander een vorm van dierenleed die niet meer past bij deze tijd.
De discussie laat vooral zien dat toerisme, traditie en dierenwelzijn steeds vaker botsen in populaire Spaanse bestemmingen.
