De belangrijkste verenigingen van slachtoffers van de schade dienen een aanklacht in tegen Llorca tijdens een nieuw protest tegen Mazón: “Er is niets veranderd”
De demonstratie is verplaatst van Valencia naar Benetússer en trok dit keer minder deelnemers. Toch blijft Juanfran Pérez Llorca een zware last voor Carlos Mazón. De schaduw van de voormalige president van de Generalitat blijft duidelijk voelbaar en blijft doorwerken in het huidige bestuur. Niet alleen linkse partijen verwijten Llorca dat hij zich niet losmaakt van de erfenis van Mazón, ook de belangrijkste verenigingen van slachtoffers van de DANA blijven kritisch.
Nadat de slachtoffers weigerden de huidige president van de Generalitat te ontmoeten – omdat hij niet eiste dat Mazón zijn zetel zou opgeven – hebben zij Llorca aangeklaagd tijdens een nieuw protest. De demonstratie trok door de straten van Benetússer, een van de gemeenten die geldt als ‘ground zero’ van de DANA-ramp.
Meer dan 200 maatschappelijke organisaties, aangevoerd door de verenigingen van slachtoffers, gingen opnieuw de straat op om gevangenisstraffen voor Mazón te eisen. Hoewel de opkomst lager was dan bij eerdere demonstraties, bleef de boodschap onverminderd fel. Het aftreden van de voormalige president zorgde weliswaar voor enige afkoeling van de spanningen, maar volgens de slachtoffers is er inhoudelijk weinig veranderd. Llorca is er volgens hen niet in geslaagd om met zijn excuses een normale institutionele relatie op te bouwen. Ook wordt hem verweten dat hij, ruim vijftien maanden na de ramp van 29 oktober 2024, nog altijd niet is verschenen voor de onderzoekscommissie van het parlement.
“Er is niets veranderd,” aldus Rosa Álvarez, voorzitter van de vereniging van nabestaanden van dodelijke DANA-slachtoffers. “We hebben de pion verplaatst, maar het beleid is exact hetzelfde. Carlos Mazón blijft feitelijk dezelfde rol vervullen, zonder verantwoording af te leggen voor de rechter.”
Álvarez uitte ook kritiek op uitspraken van de Valenciaanse PP, die de compensaties voor de DANA-slachtoffers vergeleek met die van het treinongeval in Adamuz (Córdoba), waarbij 46 mensen omkwamen. Volgens haar zijn de vergoedingen gelijk en is de vergelijking bedoeld om te verdelen en te polariseren. “Als ze echt om ons geven, hoeven ze dat alleen maar te erkennen en een duidelijke compensatieregeling op te zetten.”
Ook Mariló Gradolí, woordvoerster van de Vereniging van Slachtoffers van de DANA van 29 oktober, benadrukte dat de slachtoffers slechts één ding willen: gerechtigheid. “Daarom eisen wij gevangenisstraffen,” zei ze. Volgens haar is het onacceptabel om een spoorwegongeluk te vergelijken met wat zij ziet als nalatig crisisbeheer. “Hier was alle informatie beschikbaar, maar de bevolking werd niet gewaarschuwd en er zijn geen maatregelen genomen om levens te redden.”
De slachtoffers zeggen door te gaan met protesteren totdat waarheid, gerechtigheid en herstel zijn bereikt, en om te voorkomen dat een dergelijke tragedie zich ooit nog herhaalt.
Tot slot sprak Toñi García, die haar man en dochter verloor door het noodweer. Zij noemde het onrechtvaardig dat een voormalige president die volgens haar nalatig, ineffectief en onbekwaam handelde, geen echte consequenties ondervindt. “Het is een klap in het gezicht van de hele Valenciaanse samenleving,” zei ze. Hoewel zij erkent dat Llorca een andere toon en stijl heeft, ziet zij dat volgens haar niet terug in zijn daden.
