Spanje overschaduwt rel rond Trump en Infantino
De Spaanse wereldtitel vormde een sportief hoogtepunt aan het einde van een WK dat ook werd gekenmerkt door discussie over de invloed van de Amerikaanse president Donald Trump en zijn nauwe relatie met FIFA-voorzitter Gianni Infantino.
Spanje won de finale in New Jersey met 1-0 van titelverdediger Argentinië. Ferran Torres maakte in de verlenging het beslissende doelpunt, waarmee Spanje voor de tweede keer wereldkampioen werd.
Spanje blijft overeind in beladen finale
In een opiniestuk voor The Olive Press prijst columnist Charlie Mullins de Spaanse ploeg. Volgens hem bleef Spanje tijdens een verhitte wedstrijd beter bij zijn voetbal dan Argentinië.
Rond en na het laatste fluitsignaal ontstonden enkele opstootjes tussen spelers van beide landen. Toch draaide het uiteindelijk vooral om de Spaanse overwinning en de nationale vreugde die daarna in steden als Madrid en Barcelona losbarstte.
Trump bemoeide zich met rode kaart
De kritiek van Mullins richt zich vooral op de manier waarop FIFA tijdens het toernooi omging met een rode kaart voor de Amerikaanse aanvaller Folarin Balogun.
Balogun kreeg tijdens de groepswedstrijd tegen Bosnië en Herzegovina rood en zou daardoor de achtste finale tegen België missen. Trump bevestigde later dat hij Infantino persoonlijk had gevraagd de beslissing opnieuw te bekijken.
FIFA schortte de automatische schorsing vervolgens op, waardoor Balogun toch tegen België mocht spelen. De opmerkelijke beslissing leidde tot kritiek van onder meer de UEFA en de Belgische voetbalbond, die spraken over politieke bemoeienis en aantasting van de geloofwaardigheid van de voetbalregels. België won de wedstrijd uiteindelijk met 4-1.
Volgens Mullins versterkte de kwestie het beeld dat Infantino te dicht bij Trump staat en dat FIFA onvoldoende afstand houdt van politieke invloed. Dat is een oordeel van de columnist; FIFA stelde dat de beslissing volgens de geldende procedures was genomen.
Boegeroep tijdens prijsuitreiking
Ook tijdens de prijsuitreiking na de finale ontstond commotie. Trump en Infantino werden uitgejouwd toen zij samen het veld betraden om de medailles en de wereldbeker uit te reiken.
Trump bleef aanvankelijk tussen de Spaanse spelers op het podium staan, maar ging vlak voordat aanvoerder Rodri de beker omhooghield opzij. De Amerikaanse president kreeg kritiek omdat hij volgens toeschouwers en commentatoren te veel aandacht naar zichzelf trok tijdens het belangrijkste moment van de Spaanse ploeg.
Mullins ziet daarin een symbool voor het hele toernooi: veel politieke show rond de organisatie, terwijl de spelers uiteindelijk voor het sportieve hoogtepunt moesten zorgen.
Engeland moet opnieuw vier jaar wachten
Voor Engeland eindigde het WK opnieuw zonder hoofdprijs. De ploeg bereikte de kwartfinale, maar werd daarin uitgeschakeld. De columnist reageert daar met Britse zelfspot op en concludeert dat de Engelse zoektocht naar een nieuwe wereldtitel minstens vier jaar langer duurt.
Van voetbal naar hitte en natuurbranden
In het tweede deel van zijn column verschuift Mullins de aandacht naar de extreme hitte en de natuurbranden in Spanje en Engeland. Hij stelt dat zulke omstandigheden niet langer uitsluitend met Zuid-Europa worden geassocieerd, nu ook delen van Groot-Brittannië vaker met grote hitte en branden te maken krijgen.
Volgens de columnist moet naast het terugdringen van klimaatverandering meer aandacht komen voor aanpassing aan een warmer klimaat. Hij noemt onder meer woningen die beter tegen hitte bestand zijn, voldoende koeling en een infrastructuur die voorbereid is op langere periodes met extreem weer.
Zijn conclusie is dat de gevolgen van een veranderend klimaat nu al merkbaar zijn. Maatregelen om verdere opwarming af te remmen blijven noodzakelijk, maar landen moeten zich volgens hem tegelijkertijd beter voorbereiden op hitte, droogte en natuurbranden die niet meer volledig te voorkomen zijn.
