De Canarische Eilanden: vulkanen, stranden, bergen en eeuwige lente voor de kust van Afrika
De Canarische Eilanden vormen een Spaanse eilandengroep in de Atlantische Oceaan, voor de noordwestkust van Afrika. Hoewel de eilanden geografisch veel dichter bij Marokko en de Westelijke Sahara liggen dan bij het Spaanse vasteland, maken ze volledig deel uit van Spanje en de Europese Unie.
Voor veel Nederlanders en Belgen zijn de Canarische Eilanden vooral bekend als winterzonbestemming. Temperaturen blijven het grootste deel van het jaar aangenaam en zelfs midden in de winter kun je op veel plaatsen buiten op een terras of aan het strand zitten.
Toch verschillen de eilanden onderling enorm. Tenerife heeft de hoogste berg van Spanje, Fuerteventura kilometerslange zandstranden, Lanzarote zwarte lavavelden, La Palma groene bossen en jonge vulkaanlandschappen en La Gomera bezit een bijna sprookjesachtig laurierbos.
Wie de Canarische Eilanden alleen kent van een hotelcomplex aan de zuidkust heeft dus maar een klein deel van de archipel gezien.
Acht bewoonde eilanden
De Canarische archipel bestaat uit acht bewoonde eilanden:
- Tenerife;
- Gran Canaria;
- Lanzarote;
- Fuerteventura;
- La Palma;
- La Gomera;
- El Hierro;
- La Graciosa.
Daarnaast liggen er verschillende kleinere onbewoonde eilanden en rotseilandjes, waaronder Alegranza, Montaña Clara, Lobos, Roque del Este en Roque del Oeste.
Lange tijd werd gesproken over zeven Canarische hoofdeilanden. Sinds de hervorming van het autonomiestatuut in 2018 wordt La Graciosa officieel als achtste bewoonde eiland erkend, al blijft het bestuurlijk verbonden met Lanzarote.
Twee hoofdsteden
De Canarische Eilanden hebben een bijzondere bestuurlijke constructie: de autonome regio heeft twee hoofdsteden.
Dat zijn:
Las Palmas de Gran Canaria op Gran Canaria en Santa Cruz de Tenerife op Tenerife.
De twee steden delen officieel de hoofdstadfunctie. Ook verschillende bestuurlijke instellingen zijn over beide eilanden verdeeld.
Dat heeft historische redenen. Gran Canaria en Tenerife waren lange tijd elkaars belangrijkste economische en politieke rivalen en de gedeelde hoofdstad moest een evenwicht tussen beide eilanden bewaren.
Twee provincies
De archipel is daarnaast verdeeld in twee provincies.
De provincie Las Palmas bestaat uit:
- Gran Canaria;
- Lanzarote;
- Fuerteventura;
- La Graciosa en omliggende eilandjes.
De provincie Santa Cruz de Tenerife omvat:
- Tenerife;
- La Palma;
- La Gomera;
- El Hierro.
Ieder van de zeven traditionele hoofdeilanden heeft bovendien een eigen cabildo insular, een eilandbestuur met belangrijke lokale bevoegdheden.
Vulkanische eilanden
Alle Canarische Eilanden zijn van vulkanische oorsprong.
Ze ontstonden gedurende miljoenen jaren doordat magma vanuit de oceaanbodem omhoogkwam en enorme vulkanische eilanden vormde.
De eilanden zijn niet allemaal even oud.
Fuerteventura en Lanzarote behoren tot de oudste, terwijl de westelijke eilanden geologisch jonger zijn.
Daardoor verschillen ook de landschappen sterk. Oude eilanden zijn gedurende miljoenen jaren verder afgesleten door wind en erosie, terwijl op jonge vulkanische gebieden nog scherpe lavavelden en kraters zichtbaar zijn.
Teide: hoogste berg van Spanje
Het bekendste vulkanische landschap ligt op Tenerife.
Midden op het eiland staat de Pico del Teide, met 3.715 meter de hoogste berg van heel Spanje.
Het enorme vulkaancomplex ligt binnen het Parque Nacional del Teide en wordt omringd door een spectaculaire caldera, lavavelden en rotsformaties.
Op heldere dagen is de Teide vanaf verschillende andere Canarische eilanden zichtbaar.
Het nationale park staat sinds 2007 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
Tenerife: vrijwel alle landschappen op één eiland
Tenerife is het grootste eiland van de Canarische archipel en tevens het eiland met de meeste inwoners.
Het zuiden is droog, zonnig en sterk toeristisch ontwikkeld. Hier liggen bekende vakantieplaatsen als:
- Costa Adeje;
- Playa de las Américas;
- Los Cristianos.
In het noorden is het landschap veel groener.
Plaatsen als Puerto de la Cruz liggen tussen bananenplantages en steile groene hellingen.
In het binnenland rijst vervolgens de Teide op tot boven de wolken.
Daardoor kun je op één dag aan het strand liggen, door dennenbossen rijden en enkele uren later in een bijna buitenaards vulkaanlandschap staan.
San Cristóbal de La Laguna
Op Tenerife ligt ook San Cristóbal de La Laguna.
Het historische centrum werd aan het einde van de 15e eeuw volgens een opvallend regelmatig stratenplan aangelegd en diende later als voorbeeld voor verschillende koloniale steden in Amerika.
La Laguna staat sinds 1999 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
De stad heeft kleurrijke historische huizen, kerken, patio’s en een universiteit en voelt door de hogere ligging duidelijk koeler dan de zuidelijke kust.
Gran Canaria: een continent in het klein
Gran Canaria wordt regelmatig omschreven als een miniatuurcontinent.
Dat komt doordat het eiland op korte afstand totaal verschillende landschappen heeft.
In het zuiden liggen droge gebieden en de beroemde duinen van Maspalomas.
In het midden stijgt het landschap sterk en vind je bergen, pijnboombossen en dorpen als Tejeda.
Het noorden is groener en vochtiger en aan de noordoostkust ligt de hoofdstad Las Palmas de Gran Canaria.
Las Palmas de Gran Canaria
Las Palmas de Gran Canaria behoort tot de grootste steden van de Canarische Eilanden.
Een van de bekendste plekken is Playa de Las Canteras, een lang stadsstrand direct naast restaurants, woningen en winkels.
Het historische hart ligt in de wijken Vegueta en Triana.
Hier bevinden zich onder andere de kathedraal van Santa Ana en Casa de Colón, dat aandacht besteedt aan de reizen van Christoffel Columbus en de historische relatie tussen de Canarische Eilanden en Amerika.
Risco Caído
Het bergachtige binnenland van Gran Canaria bevat belangrijke sporen van de pre-Spaanse eilandcultuur.
Risco Caído en de Heilige Bergen van Gran Canaria staan sinds 2019 op de Werelderfgoedlijst.
Het gebied bevat grotwoningen, opslagplaatsen, waterreservoirs en religieuze ruimten die herinneren aan de oorspronkelijke bewoners van het eiland vóór de Castiliaanse verovering in de 15e eeuw.
Lanzarote: eiland gevormd door vuur
Lanzarote heeft misschien wel het meest uitgesproken vulkanische landschap van de archipel.
Grote delen bestaan uit donkere lavavelden, vulkaankegels en zwarte grond.
Het bekendste gebied is Parque Nacional de Timanfaya.
Tussen 1730 en 1736 vonden hier jarenlang zware uitbarstingen plaats die complete dorpen en landbouwgebieden onder lava bedekten.
Het resultaat is een landschap dat op sommige plaatsen eerder aan Mars dan aan een traditionele vakantiebestemming doet denken.
César Manrique
De uitstraling van Lanzarote is sterk beïnvloed door kunstenaar en architect César Manrique.
Hij wilde voorkomen dat het eiland volledig zou worden volgebouwd met hoogbouw en massale toeristische ontwikkelingen.
Manrique combineerde kunst en architectuur vaak met vulkanische landschappen.
Bekende voorbeelden zijn:
- Jameos del Agua;
- Mirador del Río;
- Jardín de Cactus;
- zijn voormalige woning en atelier.
Zijn invloed is nog altijd duidelijk zichtbaar in de relatief lage witte bebouwing die veel plaatsen op Lanzarote kenmerkt.
Wijn verbouwen in zwarte lava
Een van de opmerkelijkste landschappen van Lanzarote ligt in La Geria.
Hier worden druiven geteeld in kuilen in zwarte vulkanische aarde.
Iedere plant wordt vaak omgeven door een halfrond muurtje van lavasteen dat bescherming biedt tegen de sterke wind.
De zwarte bodem houdt vocht vast en maakt wijnbouw mogelijk in een gebied waar nauwelijks regen valt.
Vooral de witte Malvasía-wijnen zijn bekend.
Fuerteventura: stranden en wind
Fuerteventura is het op een na grootste Canarische eiland en ligt van alle grote eilanden het dichtst bij Afrika.
Het landschap is droog, open en relatief kaal.
Waar Tenerife en La Palma hoge groene bergen hebben, wordt Fuerteventura vooral gekenmerkt door lage heuvels, woestijnachtige vlaktes en enorme stranden.
Bekende toeristische gebieden zijn onder andere:
- Corralejo;
- Caleta de Fuste;
- Costa Calma;
- Morro Jable.
Dunas de Corralejo
In het noorden liggen de indrukwekkende Dunas de Corralejo.
Grote zandduinen lopen hier richting een turquoise Atlantische Oceaan.
Vanaf de kust kijk je uit op het kleine eiland Lobos en bij helder weer is ook Lanzarote zichtbaar.
De combinatie van wind en oceaangolven maakt Fuerteventura bijzonder populair bij surfers, windsurfers en kitesurfers.
Cofete
Een van de ruigste stranden ligt aan de westkant van het schiereiland Jandía.
Playa de Cofete strekt zich kilometerslang uit onder steile bergen.
De weg ernaartoe is grotendeels onverhard en het gebied voelt uitzonderlijk afgelegen.
De oceaan kan hier bijzonder krachtig zijn en zwemmen is door stromingen lang niet altijd verstandig.
La Palma: het groene eiland
La Palma wordt ook wel La Isla Bonita, het mooie eiland, genoemd.
Het eiland heeft veel minder massatoerisme dan Tenerife, Gran Canaria of Lanzarote.
Een groot deel bestaat uit bossen, diepe ravijnen en vulkanische bergen.
Centraal ligt het Parque Nacional de la Caldera de Taburiente, een enorme erosiekrater omringd door hoge bergwanden.
Voor wandelaars behoort La Palma tot de interessantste eilanden van de archipel.
Vulkaanuitbarsting van 2021
La Palma kreeg wereldwijd aandacht door de zware vulkaanuitbarsting van 2021.
De eruptie begon op 19 september in de omgeving van Cabeza de Vaca in de gemeente El Paso en duurde bijna drie maanden.
Lavastromen verwoestten duizenden gebouwen, wegen en landbouwgrond en bereikten uiteindelijk de Atlantische Oceaan.
Het nieuwe vulkanische gebied wordt vaak verbonden met de naam Tajogaite.
De uitbarsting veranderde delen van het landschap voorgoed en liet opnieuw zien dat de Canarische Eilanden geologisch nog altijd actief zijn.
Een van de beste plekken ter wereld voor sterrenkijken
La Palma staat internationaal bekend om astronomisch onderzoek.
Boven op Roque de los Muchachos, op ruim 2.400 meter hoogte, staat een van de belangrijkste sterrenwachten ter wereld.
De combinatie van grote hoogte, schone lucht, weinig lichtvervuiling en stabiele atmosferische omstandigheden maakt het eiland uitzonderlijk geschikt voor sterrenkunde.
Ook voor gewone bezoekers zijn er verschillende mogelijkheden om onder begeleiding de sterrenhemel te bekijken.
La Gomera en Garajonay
La Gomera ligt ten westen van Tenerife en is veel kleiner en rustiger dan zijn grote buur.
Het centrale berggebied wordt gedomineerd door Parque Nacional de Garajonay.
Hier groeit een bijzonder laurierbos, een type subtropisch oerbos dat miljoenen jaren geleden veel grotere delen van Zuid-Europa bedekte.
Door vochtige passaatwinden hangt er regelmatig mist tussen de bomen.
Garajonay staat sinds 1986 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
Silbo Gomero
La Gomera heeft ook een unieke culturele traditie: Silbo Gomero.
Dit is een fluittaal waarmee bewoners over grote afstanden door de diepe ravijnen konden communiceren.
Spaanse woorden worden hierbij omgezet in verschillende fluittonen.
De taal wordt tegenwoordig op school onderwezen en staat sinds 2009 op de lijst van immaterieel cultureel erfgoed van UNESCO.
El Hierro: klein en afgelegen
El Hierro is het meest westelijke en een van de kleinste hoofdeilanden.
Het heeft weinig grote toeristische complexen en richt zich sterk op natuur, wandelen en duiken.
Het landschap bestaat uit vulkanische rotsen, kliffen, bossen en natuurlijke zwembaden.
El Hierro heeft bovendien veel geïnvesteerd in duurzame energie en probeert een zo groot mogelijk deel van zijn elektriciteit lokaal en hernieuwbaar te produceren.
Voor reizigers die vooral rust zoeken, is het eiland een totaal andere ervaring dan Gran Canaria of Tenerife.
La Graciosa: het achtste eiland
Ten noorden van Lanzarote ligt La Graciosa.
Sinds 2018 wordt het officieel erkend als het achtste bewoonde Canarische eiland.
Er wonen slechts enkele honderden mensen, vooral in Caleta de Sebo.
Het eiland heeft geen luchthaven en is per ferry vanuit Órzola op Lanzarote bereikbaar.
Veel wegen zijn onverhard en het landschap bestaat uit vulkanische heuvels, zandvlaktes en vrijwel onbebouwde stranden.
Juist het ontbreken van grootschalige infrastructuur vormt een belangrijk deel van de aantrekkingskracht.
Een klimaat van eeuwige lente
Een van de grootste redenen voor de populariteit van de Canarische Eilanden is het klimaat.
Door de zuidelijke ligging en invloed van de Atlantische Oceaan zijn de temperatuurverschillen tussen zomer en winter relatief klein.
Aan de kust liggen temperaturen ’s winters overdag vaak rond 20 tot 24 graden.
In de zomer is het meestal rond 25 tot 30 graden, al kunnen hittegolven de temperaturen veel hoger laten oplopen.
Dat maakt de eilanden vooral in december, januari en februari populair bij Noord-Europese vakantiegangers.
Grote klimaatverschillen binnen de eilanden
Het bekende Canarische klimaat betekent niet dat overal voortdurend de zon schijnt.
Hoge eilanden als Tenerife, Gran Canaria, La Palma en La Gomera hebben grote lokale verschillen.
De passaatwinden voeren vochtige lucht aan vanuit het noordoosten.
Wanneer die lucht tegen bergen opstijgt ontstaan wolken en neerslag.
Daardoor zijn noordelijke hellingen vaak groen en vochtig, terwijl het zuiden van hetzelfde eiland droog en zonnig kan zijn.
Op Tenerife kun je bijvoorbeeld regen in Puerto de la Cruz hebben terwijl tientallen kilometers verderop in Costa Adeje de zon schijnt.
Sneeuw op de Teide
Het klinkt vreemd voor een subtropische eilandengroep, maar sneeuw komt op grote hoogte regelmatig voor.
De top van de Teide kan in de winter wit kleuren.
Dat levert soms het bijzondere beeld op van mensen die ’s morgens sneeuw bekijken op de vulkaan en ’s middags aan het strand liggen.
Calima: Saharastof boven de eilanden
Omdat de Canarische Eilanden dicht bij Afrika liggen, krijgen ze regelmatig te maken met calima.
Daarbij wordt zeer droge en stoffige lucht vanuit de Sahara over de Atlantische Oceaan richting de eilanden geblazen.
De lucht wordt dan troebel en het zicht kan sterk afnemen.
Tijdens zware calima kunnen ook temperaturen oplopen en kan de luchtkwaliteit verslechteren.
Voor mensen met luchtwegproblemen kan zo’n situatie extra hinderlijk zijn.
Bijzondere stranden
De stranden van de Canarische Eilanden zijn zeer verschillend.
Door de vulkanische oorsprong hebben veel natuurlijke stranden zwart zand.
Vooral op Tenerife en La Palma zie je dit duidelijk.
Fuerteventura en delen van Lanzarote staan juist bekend om veel lichte en goudkleurige zandstranden.
Op Gran Canaria liggen zowel donkere stranden als lichtere stranden en de spectaculaire duinen van Maspalomas.
Een deel van het lichte strandzand heeft een andere geologische oorsprong dan de vulkanische bodem van de eilanden.
Natuurlijke zwembaden
Waar rotsachtige kust zwemmen in open zee lastig maakt, zijn op verschillende eilanden natuurlijke zwembaden ontstaan.
Lavastromen vormden bassins die door oceaanwater worden gevuld.
Bekende voorbeelden zijn:
- Garachico op Tenerife;
- Agaete op Gran Canaria;
- Charco Azul op La Palma;
- La Maceta op El Hierro.
Bij hoge golven kunnen ook natuurlijke zwembaden gevaarlijk zijn. Lokale waarschuwingen blijven daarom belangrijk.
Walvissen en dolfijnen
De oceaan rondom de Canarische Eilanden is bijzonder rijk aan zeeleven.
Vooral tussen Tenerife en La Gomera worden regelmatig grienden en dolfijnen waargenomen.
Vanuit plaatsen als Los Cristianos en Puerto Colón vertrekken veel excursieboten.
De groei van dit toerisme heeft er ook toe geleid dat steeds meer aandacht wordt besteed aan regels rondom afstand, vaarsnelheid en verstoring van de dieren.
De oorspronkelijke bewoners
Voor de Europese verovering werden de Canarische Eilanden bewoond door bevolkingsgroepen met wortels in Noord-Afrika.
Vaak wordt de verzamelnaam Guanches gebruikt, hoewel die naam oorspronkelijk specifiek verwees naar de oorspronkelijke inwoners van Tenerife.
De verschillende eilanden ontwikkelden gedurende eeuwen hun eigen culturen.
Omdat de bewoners relatief geïsoleerd leefden, ontstonden lokale gebruiken en varianten.
Archeologische plaatsen, grotten, mummies, aardewerk en rotstekeningen herinneren nog aan deze pre-Spaanse geschiedenis.
Spaanse verovering
De Castiliaanse verovering van de eilanden vond plaats gedurende de 15e eeuw.
Het proces duurde tientallen jaren en verliep per eiland verschillend.
Tenerife werd pas in 1496 volledig onder Castiliaans gezag gebracht.
Daarna kregen de eilanden een belangrijke strategische positie op de scheepvaartroute tussen Europa, Afrika en Amerika.
Christoffel Columbus stopte tijdens verschillende reizen op de Canarische Eilanden voordat hij de Atlantische Oceaan overstak.
Canarische keuken
Ook culinair hebben de eilanden een uitgesproken eigen identiteit.
Een van de bekendste gerechten zijn papas arrugadas.
Kleine aardappelen worden met veel zout gekookt totdat de schil gerimpeld en bedekt met een dun zoutlaagje is.
Ze worden meestal gegeten met mojo.
De twee bekendste sauzen zijn:
- mojo rojo of mojo picón;
- mojo verde.
Gofio
Een van de oudste voedingsmiddelen van de eilanden is gofio.
Dit meel van geroosterde granen werd al door de oorspronkelijke eilandbewoners gegeten.
Tegenwoordig wordt gofio verwerkt in allerlei gerechten, desserts en ontbijtproducten.
Het product is zo sterk met de Canarische identiteit verbonden dat je het vrijwel overal op de eilanden tegenkomt.
Bananen uit de Canarische Eilanden
Vooral Tenerife, La Palma en Gran Canaria hebben grote gebieden met bananenplantages.
De plátano de Canarias is meestal kleiner en zoeter dan veel bananen die vanuit Latijns-Amerika naar Europa worden geëxporteerd.
Door het warme klimaat kunnen de planten vrijwel het hele jaar groeien.
Vooral op de groene noordelijke hellingen vormen bananenplantages een belangrijk onderdeel van het landschap.
Wijnbouw op vulkanische grond
Ook wijn wordt al eeuwenlang op de eilanden geproduceerd.
Iedere eilandgroep heeft daarbij eigen omstandigheden.
Lanzarote is beroemd om de zwarte lavagrond van La Geria, terwijl Tenerife meerdere beschermde wijngebieden bezit.
Lokale druivenrassen konden zich op de eilanden ontwikkelen zonder grote invloed van de druifluisplaag die in de 19e eeuw vrijwel heel continentaal Europa trof.
Daardoor groeien er nog opvallend oude druivenrassen.
Carnaval
Een van de grootste feesten is het Carnaval de Santa Cruz de Tenerife.
Het evenement behoort tot de beroemdste carnavals ter wereld en vult wekenlang straten en pleinen met muziek, kostuums, optochten en feesten.
Ook Las Palmas de Gran Canaria heeft een zeer groot carnaval.
Op de kleinere eilanden bestaan eigen lokale tradities.
Toerisme van enorm economisch belang
Toerisme is een van de belangrijkste economische pijlers van de Canarische Eilanden.
In 2025 bezochten ongeveer 15,7 miljoen internationale toeristen de archipel, 2,6 procent meer dan een jaar eerder.
Hotels en andere gereguleerde accommodaties registreerden dat jaar ongeveer 99 miljoen overnachtingen.
Toeristen gaven in 2025 gezamenlijk ongeveer 23,2 miljard euro uit op de eilanden.
Vooral Tenerife en Gran Canaria ontvangen enorme aantallen bezoekers, gevolgd door Lanzarote en Fuerteventura.
Steeds meer discussie over toeristische druk
De grote toeristische sector zorgt voor werkgelegenheid en inkomsten, maar brengt ook uitdagingen met zich mee.
Op verschillende eilanden bestaat discussie over onder meer:
- woningprijzen;
- vakantieverhuur;
- watergebruik;
- verkeersdrukte;
- druk op natuurgebieden;
- uitbreiding van hotels;
- lage lonen in delen van de toeristische sector.
Vooral op Tenerife, Gran Canaria en Lanzarote is de vraag hoe toerisme verder kan groeien zonder dat natuur en leefbaarheid te sterk onder druk komen te staan steeds belangrijker geworden.
Acht luchthavens
De Canarische Eilanden beschikken over een uitzonderlijk uitgebreid luchthavennetwerk.
In 2025 verwerkten de Canarische luchthavens gezamenlijk bijna 54,8 miljoen passagiers.
De belangrijkste zijn:
- Gran Canaria Airport;
- Tenerife Sur;
- Tenerife Norte;
- César Manrique-Lanzarote;
- Fuerteventura;
- La Palma;
- El Hierro;
- La Gomera.
Gran Canaria was in 2025 met bijna 15,83 miljoen passagiers de drukste luchthaven van de eilandengroep, gevolgd door Tenerife Sur met bijna 14 miljoen.
La Graciosa heeft geen luchthaven.
Vanuit Nederland en België
Vanuit Nederland en België zijn vooral Gran Canaria, Tenerife, Lanzarote en Fuerteventura rechtstreeks bereikbaar.
De vliegtijd bedraagt meestal ongeveer vier tot vijf uur, afhankelijk van luchthaven, wind en route.
La Palma wordt afhankelijk van het seizoen eveneens rechtstreeks bediend, maar het aanbod is kleiner.
Voor La Gomera, El Hierro en La Graciosa moet doorgaans worden overgestapt of gebruik worden gemaakt van een ferry.
Veerboten tussen de eilanden
Ook per boot zijn veel eilanden met elkaar verbonden.
Belangrijke verbindingen zijn onder andere:
- Tenerife – Gran Canaria;
- Tenerife – La Gomera;
- Tenerife – La Palma;
- Tenerife – El Hierro;
- Gran Canaria – Fuerteventura;
- Fuerteventura – Lanzarote;
- Lanzarote – La Graciosa.
Daardoor is eilandhoppen goed mogelijk.
Vooral wie een huurauto of eigen voertuig wil meenemen moet vooraf goed controleren of dat op de gekozen verbinding en huurvoorwaarden is toegestaan.
Het hele jaar door vakantie
De Canarische Eilanden zijn een van de weinige Europese bestemmingen waar het toeristenseizoen nauwelijks stopt.
In Zuid-Europa piekt het toerisme meestal in juli en augustus, maar op de Canarische Eilanden zijn juist herfst en winter bijzonder druk.
Voor veel Noord-Europeanen vormen de eilanden de dichtstbijzijnde betrouwbare bestemming voor zacht en zonnig winterweer.
In het voorjaar en najaar zijn de temperaturen vaak ideaal voor wandelen en rondreizen.
Ieder eiland heeft zijn eigen karakter
Hoewel de eilanden vaak gezamenlijk als één bestemming worden verkocht, kunnen ze nauwelijks meer van elkaar verschillen.
Tenerife biedt de grootste variatie, met de Teide, stranden, bossen en grote toeristische gebieden.
Gran Canaria combineert een grote hoofdstad, duinen, stranden en een indrukwekkend bergachtig binnenland.
Lanzarote draait om vulkanische landschappen, architectuur en zwarte lavagrond.
Fuerteventura heeft de langste zandstranden en is sterk gericht op strand- en watersport.
La Palma is groen, bergachtig en populair onder wandelaars en sterrenliefhebbers.
La Gomera biedt ravijnen, laurierbossen en kleinschalig toerisme.
El Hierro is rustig, afgelegen en sterk gericht op natuur en duiken.
La Graciosa is klein, vrijwel onbebouwd en heeft nog nauwelijks verharde wegen.
Juist die enorme variatie maakt de Canarische Eilanden bijzonder.
Ze bieden veel meer dan winterzon alleen: vulkanen, bossen, woestijnachtige landschappen, eeuwenoude cultuur, zwarte én goudkleurige stranden, bergdorpen en een klimaat waarin je vrijwel het hele jaar buiten kunt leven.
