Waar komt de naam Spaanse peper vandaan?
Spaanse pepers komen helemaal niet uit Spanje. Toch dragen ze in het Nederlands wel het voorvoegsel ‘Spaanse’. Hoe zit dat?
De Spaanse peper vindt zijn oorsprong in Midden- en Zuid-Amerika. Daar werden chilipepers al lang gebruikt voordat ze in Europa bekend werden. Na de ontdekking van Amerika kwamen deze pepers via handelsroutes naar Europa.
Waarschijnlijk ontstond de naam Spaanse peper in de 16e eeuw. De pepers kwamen vanuit Amerika naar Europa en bereikten Nederland en België onder andere via Spaanse handelaren. Daardoor werden ze hier al snel in verband gebracht met Spanje.
De naam had dus niet zozeer te maken met het land waar de peper oorspronkelijk vandaan kwam, maar met de route waarlangs hij Europa bereikte. Om deze nieuwe pepersoort te onderscheiden van de bekende oosterse peper, zoals zwarte en witte peper, werd hij in onze streken gemakshalve Spaanse peper genoemd.
De rode, langwerpige chilipepers worden ook vaak rode pepers genoemd, al kunnen ze ook groen worden gegeten. In het Spaans spreekt men meestal van pimiento of chile, afhankelijk van het land en het soort peper.
Wat veel mensen niet weten, is dat Spaanse pepers botanisch gezien meer verwant zijn aan paprika’s dan aan zwarte of witte peperkorrels. Toch noemen we ze ‘peper’ vanwege de scherpe smaak en omdat ze, net als gewone peper, gerechten pittig kunnen maken.
Het stofje dat Spaanse peper zijn hete smaak geeft, heet capsaïcine. Bij gewone zwarte peper is vooral piperine verantwoordelijk voor de pittige prikkeling. Beide stoffen activeren warmtereceptoren in de mond. Daardoor lijkt het alsof je iets heets eet, terwijl de temperatuur van het gerecht niet verandert.
Zo komt de naam Spaanse peper dus niet door de oorsprong van de plant, maar door de historische handelsroute via Spanje. Een Amerikaanse vrucht kreeg in Nederland uiteindelijk een Spaanse naam.
