Spanje verlengt huurcontracten met twee jaar en beschermt kwetsbare huurders tot 2030: dit verandert er
Spanje heeft een omvangrijk pakket maatregelen goedgekeurd om huurders beter te beschermen tegen stijgende woonlasten en huisuitzettingen. Huurders van wie het contract vóór eind 2028 afloopt, kunnen onder bepaalde voorwaarden maximaal twee jaar langer in hun woning blijven. Ook wordt de bescherming tegen huisuitzettingen van kwetsbare huishoudens verlengd tot eind 2030. Het Spaanse parlement keurde de maatregelen op donderdag 12 november 2026 goed met slechts één stem verschil. Een afzonderlijk voorstel om huurcontracten voor onbepaalde tijd te laten doorlopen, haalde het niet.
Spaanse regering krijgt huurmaatregelen met één stem verschil goedgekeurd
De Spaanse regering heeft op donderdag 12 november een belangrijke overwinning geboekt in de strijd tegen de woningcrisis.
Een pakket met nieuwe huurregels werd aangenomen met 35 stemmen voor en 34 tegen.
De stemming vond plaats in de Diputación Permanente, een parlementaire commissie die bepaalde bevoegdheden van het Congres van Afgevaardigden uitoefent wanneer het parlement is ontbonden.
De maatregelen werden goedgekeurd vlak voor het begin van de campagne voor de vervroegde parlementsverkiezingen van 29 november.
Het besluit volgde bovendien een dag na grootschalige protesten en een algemene staking waarbij de hoge woonlasten centraal stonden.
De regering van Pedro Sánchez wil met het nieuwe pakket voorkomen dat huurders door stijgende prijzen of het aflopen van hun contract hun woning verliezen.
Tegelijkertijd bevat het besluit maatregelen tegen vastgoedspeculatie en voor de uitbreiding van betaalbare huisvesting.
Huurcontracten mogen maximaal twee jaar extra worden verlengd
Een van de belangrijkste veranderingen betreft bestaande huurcontracten voor permanente bewoning.
Huurders van wie een contract onder de wettelijke voorwaarden vóór 31 december 2028 afloopt, kunnen een buitengewone verlenging aanvragen.
Deze verlenging bedraagt maximaal twee extra jaren.
De regeling geldt niet automatisch voor iedere huurovereenkomst.
Er moet onder meer aan de volgende voorwaarden worden voldaan:
- Het gaat om een huurcontract voor de hoofdwoning dat onder de Spaanse huurwet valt.
- De toepasselijke wettelijke huurperiode of verlengingsfase loopt binnen de vastgestelde termijn af.
- De huurder vraagt de buitengewone verlenging aan.
- De huurder heeft de huur betaald en had ook gedurende de voorafgaande acht maanden geen huurachterstand.
- Er is geen toepasselijke wettelijke uitzondering waardoor de verhuurder de woning mag terugnemen.
Tijdens de buitengewone verlenging blijven de bestaande contractvoorwaarden in beginsel gelden.
Het doel is te voorkomen dat huurders direct op zoek moeten naar een andere woning wanneer hun huurcontract afloopt.
Kan een verhuurder de verlenging weigeren?
De verhuurder moet een geldige aanvraag in beginsel accepteren.
Toch bevat de regeling uitzonderingen.
Zo kunnen huurder en verhuurder gezamenlijk andere afspraken maken of een nieuwe overeenkomst sluiten.
Ook kan onder bepaalde voorwaarden sprake zijn van een aantoonbare persoonlijke noodzaak van de verhuurder om de woning zelf te gebruiken.
Denk aan situaties waarin de eigenaar de woning nodig heeft voor zichzelf of bepaalde familieleden.
Daarbij gelden specifieke juridische voorwaarden.
Verder bestaat er een uitzondering wanneer partijen een nieuwe huurovereenkomst afsluiten met een huurprijs die minstens vijf procent lager ligt dan de bestaande huur.
Het is daarom verstandig de exacte contractvoorwaarden en de toepasselijke wetgeving te controleren voordat een huurder een beroep doet op de extra verlenging.
Huurverhogingen tot eind 2027 beperkt
Naast de verlenging van contracten heeft Spanje nieuwe beperkingen voor jaarlijkse huurverhogingen goedgekeurd.
Deze gelden tot en met 31 december 2027.
Wanneer de bestaande huurprijs al hoger ligt dan de toepasselijke maximale referentieprijs, mag de huur op grond van deze bijzondere regeling niet verder worden verhoogd.
Wanneer de huurprijs onder de referentiegrens ligt, wordt de jaarlijkse aanpassing eveneens beperkt.
In bepaalde gevallen geldt een maximum van twee procent wanneer huurder en verhuurder geen andere geldige afspraak maken.
De precieze toepassing hangt af van het contract en de wettelijke voorwaarden.
Wat betekent een verhoging van twee procent?
Bij een maandelijkse huur van € 1.000 betekent een verhoging van twee procent maximaal € 20 extra per maand.
| Huidige maandhuur | Verhoging van 2% | Nieuwe maandhuur |
|---|---|---|
| € 700 | € 14 | € 714 |
| € 900 | € 18 | € 918 |
| € 1.000 | € 20 | € 1.020 |
| € 1.250 | € 25 | € 1.275 |
| € 1.500 | € 30 | € 1.530 |
Dit zijn rekenvoorbeelden. Het daadwerkelijke toegestane bedrag kan lager zijn, bijvoorbeeld wanneer de huur al boven de toepasselijke referentieprijs ligt.
De maatregel moet voorkomen dat huishoudens te maken krijgen met plotselinge stijgingen van hun woonlasten.
Kwetsbare huurders beschermd tegen huisuitzetting tot eind 2030
Een tweede belangrijke maatregel betreft de bescherming van financieel of sociaal kwetsbare huurders.
De bestaande mogelijkheden om bepaalde huisuitzettingen op te schorten worden verlengd tot 31 december 2030.
Deze bescherming geldt niet onbeperkt en niet voor alle huurders.
Er moet sprake zijn van een situatie die onder de wettelijke kwetsbaarheidsregeling valt.
Daarbij spelen onder andere de financiële en sociale omstandigheden van het huishouden een rol.
Ook is van belang of de bevoegde regionale instanties vervangende huisvesting kunnen aanbieden.
Wanneer een huishouden als kwetsbaar wordt aangemerkt en geen geschikte woonoplossing beschikbaar is, kan een huisuitzetting onder de toepasselijke voorwaarden worden opgeschort.
Het gaat dus niet om een algemeen verbod op alle huisuitzettingen in Spanje.
Betekent dit dat huurders geen huur meer hoeven te betalen?
Nee. De nieuwe regels betekenen niet dat huurders hun betalingsverplichtingen mogen negeren.
Huurders blijven verplicht de huur te betalen volgens hun contract.
Ook blijven andere wettelijke verplichtingen bestaan, zoals zorgvuldig gebruik van de woning.
De bescherming tegen huisuitzetting richt zich op specifieke situaties waarin een huishouden volgens de bevoegde instanties onvoldoende mogelijkheden heeft om andere huisvesting te vinden.
Het uitstellen van een huisuitzetting is bovendien niet hetzelfde als het kwijtschelden van een huurschuld.
Dat onderscheid is belangrijk voor zowel huurders als particuliere verhuurders.
Ook kleine verhuurders moeten worden beschermd
De Spaanse regering erkent dat het opschorten van huisuitzettingen financiële gevolgen kan hebben voor particuliere verhuurders.
Wanneer een eigenaar langdurig geen huur ontvangt, kan dat problemen opleveren bij het betalen van de hypotheek, belastingen en onderhoudskosten.
Daarom voorziet het maatregelenpakket ook in mogelijkheden voor compensatie.
De overheid moet onder de toepasselijke voorwaarden bepaalde kosten kunnen vergoeden die voortvloeien uit de opschorting van huisuitzettingen.
Vooral kleinere verhuurders moeten hiermee worden beschermd tegen een onevenredig financieel nadeel.
Een vergoeding wordt niet automatisch in iedere situatie toegekend.
Daarvoor gelden specifieke procedures en voorwaarden.
Voorstel voor huurcontracten van onbepaalde tijd afgewezen
Niet alle plannen van de regering werden goedgekeurd.
Een afzonderlijk decreet dat huurders veel verdergaande bescherming zou bieden, werd verworpen.
Dit voorstel hield in dat huurcontracten onder bepaalde voorwaarden automatisch voor onbepaalde tijd zouden kunnen worden verlengd.
Een verhuurder zou het contract dan slechts om specifieke redenen kunnen beëindigen.
Daarnaast zou de eigenaar in bepaalde gevallen een vergoeding van maximaal één jaar huur moeten betalen wanneer hij de overeenkomst wilde beëindigen.
Dat voorstel ging verschillende politieke partijen te ver.
De regeling werd met 35 stemmen tegen en 34 stemmen voor afgewezen.
Hierdoor blijven voor dit onderdeel de bestaande regels van de Spaanse huurwet, de Ley de Arrendamientos Urbanos (LAU), van toepassing.
Huurcontracten worden dus niet automatisch permanent of onbeperkt geldig.
Baskische partij PNV geeft doorslaggevende stem
De Baskische nationalistische partij PNV speelde een belangrijke rol bij de stemming.
Bij het eerste decreet steunde zij de regering.
Daardoor konden de maatregelen rond huurverlenging en bescherming tegen huisuitzetting worden aangenomen.
Bij het tweede decreet koos de PNV echter de kant van de tegenstanders.
De partij stemde samen met onder andere Partido Popular, Vox en Junts tegen de voorgestelde automatische verlenging voor onbepaalde tijd.
Daardoor kreeg dit voorstel onvoldoende steun.
Volgens de PNV moet de bescherming van kwetsbare huurders worden gecombineerd met voldoende zekerheid voor kleine verhuurders.
Ook bestaan er zorgen dat te vergaande beperkingen sommige eigenaren ertoe kunnen brengen hun woning niet langer te verhuren.
Strengere regels voor tijdelijke verhuur en kamerverhuur
Het maatregelenpakket bevat ook veranderingen voor tijdelijke huurovereenkomsten en verhuur per kamer.
De regering wil voorkomen dat verhuurders deze contractvormen gebruiken om de bescherming van reguliere huurders te omzeilen.
In Spanje worden woningen soms verhuurd via tijdelijke contracten, zelfs wanneer de huurder er feitelijk permanent woont.
Bij een echte tijdelijke huurovereenkomst moet sprake zijn van een aantoonbare tijdelijke behoefte.
Denk bijvoorbeeld aan een verblijf voor studie of een tijdelijke werkopdracht.
Wanneer een woning feitelijk als hoofdverblijf wordt gebruikt, kan het contract onder de regels voor reguliere woninghuur vallen.
Ook het herhaaldelijk afsluiten van opeenvolgende tijdelijke contracten met dezelfde huurder kan ertoe leiden dat de huurrelatie juridisch als permanente bewoning wordt beschouwd.
Voor verhuurders wordt het daardoor belangrijker om de werkelijke reden voor tijdelijke verhuur goed te documenteren.
Grote vastgoedinvesteerders krijgen nieuwe beperkingen
De Spaanse regering wil eveneens voorkomen dat grote vastgoedpartijen woningen ver onder de marktwaarde opkopen.
Tot eind 2030 gelden beperkingen voor bepaalde vastgoedondernemingen en grote investeerders die woningen willen aanschaffen voor minder dan 70 procent van de getaxeerde marktwaarde.
De maatregel richt zich onder andere op investeringsfondsen die grote aantallen woningen opkopen om deze vervolgens met winst te verkopen.
In Spanje worden dergelijke investeerders regelmatig aangeduid als fondos buitre, oftewel aasgierfondsen.
De regering wil met de beperking voorkomen dat woningen uitsluitend als speculatief beleggingsobject worden gebruikt.
Voor particuliere kopers die één woning zoeken voor eigen gebruik, zijn deze specifieke beperkingen niet op dezelfde manier bedoeld.
Ook nieuwe belastingregels voor vakantieverhuur
Het pakket bevat eveneens fiscale maatregelen voor toeristische appartementen.
Daarbij is een btw-tarief van 10 procent opgenomen voor verhuur die onder de nieuwe regeling valt.
Voor eigenaren van vakantiewoningen kan dit gevolgen hebben voor de netto-opbrengst.
Ook kan de uiteindelijke prijs voor vakantiegangers veranderen wanneer verhuurders extra belastingkosten doorberekenen.
De precieze btw-behandeling hangt af van het soort verhuur en de toepasselijke wettelijke voorwaarden.
Eigenaren moeten daarom controleren of hun woning daadwerkelijk onder de nieuwe belastingregels valt.
Naast deze landelijke regels blijven regionale en gemeentelijke verplichtingen voor toeristische verhuur relevant.
Ondersteuning voor mensen die een eerste huis willen kopen
Naast bescherming van huurders wil de regering ook de aankoop van een eerste woning gemakkelijker maken.
Daarom bevat het pakket mogelijkheden voor publieke ondersteuning bij de financiering.
Zo worden door de overheid ondersteunde leningen en garanties genoemd die bepaalde kopers kunnen helpen bij de eigen inbreng.
Voor mensen met voldoende inkomen, maar weinig spaargeld, kan dit een belangrijk verschil maken.
Een hypotheek financiert namelijk niet altijd de volledige aankoopprijs.
Daar komen bovendien aankoopbelastingen en andere kosten bij.
De nieuwe maatregelen moeten de toegang tot een koopwoning verbeteren, maar de exacte mogelijkheden hangen af van inkomensgrenzen, voorwaarden en de beschikbare regelingen.
Waarom grijpt Spanje opnieuw in op de woningmarkt?
De woningcrisis is uitgegroeid tot een van de grootste maatschappelijke problemen van Spanje.
In populaire steden en kustgebieden zijn de prijzen de afgelopen jaren aanzienlijk gestegen.
Vooral in Madrid, Barcelona, Málaga, Valencia en op de Balearen staat de woningmarkt onder druk.
Veel huishoudens besteden een groot gedeelte van hun inkomen aan huur.
Jongeren hebben moeite om zelfstandig te gaan wonen.
Tegelijkertijd zijn er in verschillende regio’s onvoldoende betaalbare woningen beschikbaar.
De regering wil daarom niet alleen de huurlasten beperken, maar ook voorkomen dat kwetsbare huishoudens dakloos worden.
Critici benadrukken dat huurprijsregulering en aanvullende verplichtingen voor verhuurders de woningbouw en het huuraanbod mogelijk kunnen beïnvloeden.
De discussie draait daardoor om de vraag hoe Spanje huurders kan beschermen en tegelijkertijd voldoende woningen beschikbaar kan houden.
Landelijke staking zet extra druk op de politiek
De stemming vond plaats direct na een grote algemene staking op woensdag 11 november.
In verschillende Spaanse steden gingen mensen de straat op om te protesteren tegen hoge woonlasten, lage lonen en problemen met publieke voorzieningen.
Woningnood was een belangrijk onderwerp tijdens de demonstraties.
Huurdersorganisaties riepen op tot meer bescherming tegen huurverhogingen en huisuitzettingen.
De regering verwees tijdens het parlementaire debat nadrukkelijk naar deze protesten.
Minister van Volkshuisvesting Isabel Rodríguez stelde dat wonen betaalbaar moet blijven voor mensen met een normaal inkomen.
Tegelijkertijd bekritiseerden oppositiepartijen de manier waarop de regering haar voorstellen door het parlement probeerde te krijgen.
De woningcrisis is daarmee een belangrijk onderwerp geworden in de aanloop naar de verkiezingen.
Wat betekent dit voor Nederlanders en Belgen die in Spanje huren?
Voor Nederlanders en Belgen die permanent een woning huren in Spanje, kunnen de maatregelen relevant zijn.
De regels voor de extra contractverlenging richten zich op huur van de hoofdwoning.
Dat betekent dat nationaliteit op zichzelf niet doorslaggevend is.
Wel moet de huurovereenkomst onder het toepasselijke Spaanse huurrecht vallen en moet aan de voorwaarden worden voldaan.
Wie een woning uitsluitend voor vakantie gebruikt, kan niet automatisch aanspraak maken op dezelfde bescherming.
Ook bij seizoensverhuur moet worden gekeken naar het werkelijke doel van het verblijf.
Huurders doen er verstandig aan hun huidige contract te controleren en tijdig na te gaan of zij een buitengewone verlenging kunnen aanvragen.
Wat betekent dit voor Nederlandse huiseigenaren die verhuren?
Ook voor Nederlandse en Belgische eigenaren van Spaans vastgoed zijn de veranderingen belangrijk.
Wie een woning langdurig verhuurt, moet rekening houden met de mogelijkheid dat een huurder onder de nieuwe regeling maximaal twee extra jaren kan blijven.
Daarnaast gelden beperkingen bij bepaalde huurverhogingen.
Voor eigenaren die hun woning in de toekomst zelf willen gebruiken of verkopen, kan dit gevolgen hebben voor de planning.
Bij tijdelijke verhuur moet duidelijk kunnen worden aangetoond waarom sprake is van een tijdelijk verblijf.
Wie toeristisch verhuurt, moet daarnaast rekening houden met de toepasselijke belasting- en registratieverplichtingen.
Het is verstandig om vóór het afsluiten of beëindigen van een huurcontract juridisch advies in te winnen.
Overzicht van de nieuwe maatregelen
| Maatregel | Besluit |
|---|---|
| Extra verlenging huurcontract | Maximaal 2 jaar onder voorwaarden |
| Contracten die aflopen vóór eind 2028 | Kunnen onder de regeling vallen |
| Beperking jaarlijkse huurverhogingen | Tot eind 2027 |
| Bescherming kwetsbare huurders tegen uitzetting | Verlengd tot eind 2030 |
| Permanente automatische huurcontracten | Afgewezen |
| Strengere regels tijdelijke verhuur | Goedgekeurd |
| Beperkingen voor bepaalde grote vastgoedinvesteerders | Tot eind 2030 |
| Btw-regeling toeristische verhuur | 10% voor verhuur binnen de toepasselijke regeling |
| Compensatie voor bepaalde verhuurders | Onder voorwaarden mogelijk |
Kunnen de regels na de verkiezingen opnieuw veranderen?
De nieuwe regelgeving is goedgekeurd in een politiek onzekere periode.
Op 29 november vinden vervroegde Spaanse parlementsverkiezingen plaats.
Verschillende oppositiepartijen hebben aangekondigd de woningwetgeving opnieuw te willen beoordelen.
Vooral de Partido Popular wil een andere aanpak van de woningcrisis.
De partij legt meer nadruk op het versnellen van nieuwbouw, belastingverlagingen en minder regelgeving voor ontwikkelaars en verhuurders.
Wanneer na de verkiezingen een nieuwe regering aantreedt, kan zij voorstellen doen om de goedgekeurde maatregelen te wijzigen of af te schaffen.
Daarvoor zijn wel de toepasselijke wetgevingsprocedures en voldoende parlementaire steun nodig.
Totdat de wetgeving daadwerkelijk verandert, moeten huurders en verhuurders rekening houden met de geldende regels.
Nieuwe huurregels brengen meer zekerheid, maar ook discussie
Met het nieuwe maatregelenpakket probeert Spanje een antwoord te geven op de groeiende woningcrisis.
Huurders krijgen onder bepaalde voorwaarden meer tijd om in hun woning te blijven en kwetsbare huishoudens ontvangen langer bescherming tegen huisuitzetting.
Voor verhuurders betekenen de maatregelen dat zij rekening moeten houden met aanvullende verplichtingen en beperkingen.
Tegelijkertijd zijn de meest vergaande plannen om huurcontracten permanent te laten doorlopen afgewezen.
Daarmee heeft het parlement gekozen voor een tijdelijke uitbreiding van de huurdersbescherming, zonder het bestaande stelsel van huurcontracten volledig te vervangen.
Voor Nederlanders en Belgen die in Spanje een woning huren of verhuren, is het vooral belangrijk om te controleren onder welke regels hun overeenkomst valt. De nieuwe huurmaatregelen kunnen aanzienlijke gevolgen hebben, maar gelden niet automatisch voor iedere woning of ieder huurcontract.
